rasinformatie

De Lapinporokoira is een echte werkhond…

De Lapinporokoira is van oorsprong hoeder van rendieren. Het volk de Saami gebruikte deze honden voor het hoeden van rendieren en tevens voor het trekken van de slee, het bewaken van spullen en het warm houden van de kinderen. Dit ras wordt nog steeds gebruikt in Scandinavië voor het hoeden van rendieren, maar is ook zeer geschikt voor speuren en rescue. Het is dan ook een echte werkhond met nogal wat zelfstandigheid.

Je kan vele takken van de hondensport beoefenen met dit ras, mits je de hond gemotiveerd kan houden. Afwisseling en positieve benadering werken het beste bij dit ras. Ook al is het een handig maatje en hebben ze een vriendelijk uiterlijk, men moet dit ras niet onderschatten, ze zijn super slim en kunnen je met hun humor en trucs aardig inpakken. Ook voor dit ras [eigenlijk elk ras] geldt, consequent maar niet met harde hand opvoeden.

Een aandachtpuntje is dat dit ras makkelijk blaft, dit moet men goed begeleiden. Het is goed aan te leren wanneer er wel en niet geblaft mag worden, zodat het niet een overmatige blaffer wordt.

Verwacht geen slaafse hond. Ze zijn bereid om voor je te werken wanneer ze het nut er van inzien en wanneer je een goede band hebt opgebouwd. Dan heb je een maatje voor het leven!

Wil je een hond voor alleen gezelschap, wat ze je zeker geven, dan moet je uitkijken naar een ander ras, want als ze geen taak hebben (lees werk)worden ze niet gelukkig, met alle problemen van dien.

Het is dan ook geen ras voor mensen die fulltime werken, een Lapinporokoira is graag bij/met zijn mensen. Ze kunnen gerust, mits aangeleerd, een paar uurtjes alleen zijn, maar werk je fulltime dan doe je ze echt tekort (maar dit geldt eigenlijk voor alle rassen).

Het is een ras dat nog dicht bij de natuur staat en zich ook zo gedraagt. Het natuurlijke hondengedrag zoals eigen initiatief tonen, meeleven, inzicht hebben en probleemoplossend kunnen handelen (zelfstandig denken) is in dit ras niet vreemd.

Dit houdt ook in dat ze vrij zelfstandig kunnen zijn en dat ze soms kunnen reageren op andere honden. Ze voelen feilloos hun stemming aan. In ruitijd, meestal twee keer per jaar, komt er enorm veel haar van ze af. Verder is het een makkelijk ras in onderhoud, wat vrij oud kan worden.

Er komen weinig gezondheidsproblemen voor in het ras. Wel moeten ouderdieren DNA getest worden op PRA en een ECVO oogtest ondergaan. Een HD test is niet verplicht, maar vind ik wel belangrijk om te testen.

De Lapinporokoira….Een mooi ras!

We zien een stijging van interesse in het ras, kijkend naar de 6 nesten die afgelopen jaar (2016) geboren zijn. Dit is best veel, vergeleken met een aantal jaren terug.

Veel mensen vallen op het uiterlijk, nog erg natuurlijk, de gezondheid en een handige maat.

Het is ook een mooi ras voor degene die dit type hond kunnen waarderen naar de behoeftes en gedragingen van nog echte “oerhonden “ honden die nog dicht bij de natuur staan.

Iets moet me van het hart, het is een ras om van te houden, maar ook een ras die wat ik nu lees in de rasstandaard en voorlichting iets te makkelijk wordt omschreven.

Na een paar jaar zelf dit ras te ervaren en ook een nestje te hebben gefokt, krijg ik toch steeds meer signalen te horen dat sommige mensen moeite hebben (problemen) met de opvoeding en omgang van hun “ Poro “ vooral in de eerste levensjaren en ook soms in de omgang met soortgenoten.

Het is een ras dat je moet leren kennen, begrijpen en zeker moet leren lezen voordat je een hond krijgt, waar je een heerlijke band mee hebt, van elkaar geniet maar vooral begrijpt!!

Het is zeker geen doorsnee hond die je met je handen in de zakken kan opvoeden en/of uitlaten.

In een nest van dit ras zie je al verschil met andere nesten van bijvoorbeeld Retrievers of andere veel voorkomende rassen.

Ze zijn veel sneller met alles, vlotter, sterker en ondernemender, dit volgens de regels van de natuur. Zo snel mogelijk meekomen en aanpassen om te overleven. Je ziet ook dat wanneer je de “gewone”puppytest doet, ze het er heel anders van afbrengen en je een verkeerd beeld krijgt van de pup met zijn/haar karakter.

Daarin zie je al dat ze anders zijn en meer net als wolfhonden en oertypen reageren.

Zo werken pups en of jonge honden bijvoorbeeld heel erg met hun bek, het zogenaamde bijten, zoals aftasten, spelen, liefkozen, of als ze het ergens niet mee eens zijn. Aan ons de taak om dit goed te begeleiden zodat dit acceptabel blijft. Ze kunnen ook als pup voorzichtiger op dingen en/of situaties reageren, wat niks met angst te maken heeft.

Alles gaat en staat met vertrouwen en veiligheid….

Wanneer je dit ras in je leven wilt, betekent dit dat je de taak (lees verplichting) hebt, verder te gaan dan alleen het houden van een hond en de wandeling plus activiteiten. Je dient je te verdiepen in hun gedrag, signalen, lichaamstaal en roedelgedrag en daar dien je als eigenaar ook naar te handelen.

Dit type hond voelt feilloos elke situatie aan, niets ontgaat hen.

Wanneer iets escaleert, is menig signaal al vooraf gegaan, iets wat wij niet begrijpen als we ons niet verdiepen en bezig houden met hun gedrag. Dit maakt het soms moeilijk om onze honden (meeste natuur/oerrassen) in hun waarde in te schatten en daarom vaak verkeerd begrijpen.

Dit type hond is eerlijk!!! Dat is één ding wat zeker is. Zij handelen in gedrag wat op dat moment nodig is, wanneer anderen (lees eigenaar) het nalaten. Ze zullen niet zomaar handelen, wanneer ze dit niet nodig vinden. Het zijn wel echte regelaars! Ik bedoel hier mee te zeggen dat ze moeten weten wat wel en wat niet acceptabel is. Door goed op je hond te letten, leer je door zijn /haar gedrag je hond te lezen en wanneer je wel of juist niet moet ingrijpen. Ze houden van duidelijkheid! Ook reageren ze ontzettend goed op je stem!

In onze maatschappij, die steeds drukker wordt met allerlei typen honden, is het soms lastig dit goed te begeleiden. Veel honden die niet echt meer de oertaal spreken zijn voor ons type hond, die nog volgens de regels van de natuur handelen, vaak niet te begrijpen. Hier ligt ook vaak het probleem! Volgens mensen, met laat ik het maar even doorsnee honden noemen, zijn onze honden dominant, agressief en asociaal. Maar is dat zo?? NEE!!

In de ogen van ons type hond is juist de groep die de taal niet meer zo goed spreekt asociaal, ze begrijpen elkaar totaal niet.

Zelf loop ik dagelijks met 5 a 6 honden, waaronder ook mijn Lapinporokoira. In de vier jaar dat ik haar nu heb, merk ik dat ze heel goed met honden om kan gaan en juist feilloos de honden eruit pikt waarvan alle grenzen verdwenen zijn. Hier reageert ze op. Soms ontstaat er een conflict, die nog nooit uitgemond is in schade of verwondingen, terwijl het soms best heftig klinkt en lijkt, want vocaal en lichamelijk zijn ze zeker.

Het is mooi om te zien dat de honden dit toch begrijpen, en ook echt waarderen (bij sommige pas na een paar keer) en zich er naar gedragen.

Rust in de roedel, maar vooral vertrouwen en veiligheid is heel belangrijk!!

Voor mensen die zich niet verdiepen in de oertaal en ze totaal niet begrijpen, zijn onze honden niet mis, wat echt onterecht is.

Men verwacht vaak dat honden elkaar altijd maar leuk moeten vinden en/of met elkaar in contact moeten komen, wat helemaal niet zo is.

Waarom ik dit schrijf?

Ik vind dat wij als fokker en eigenaar van dit type hond verplicht zijn hier zo goed mogelijk mensen en aankomende nieuwe eigenaren op voor te bereiden en over te vertellen.

Wanneer je voor dit ras kiest, ook een stukje natuur en oergedrag in huis haalt, wat heel mooi is, maar wat ook vaak nog onbegrepen wordt, en dus misschien niet voor iedereen geschikt!

En dan heb ik het nog niet eens over de werklust in het ras gehad….

Yvonne